MIT araştırmacıları, Dünya’yı baloncuklarla örtmek istiyor

Fosil yakıt bağımlılığından kurtulmak için süre kazanmayı amaçlayan projede gezegenin üstüne yüksek teknoloji baloncuklardan oluşan bir “uzay şemsiyesi” inşa edilmesi amaçlanıyor.
Güneş radyasyonunu engellemek için gezegenin üstünü geniş bir şemsiyeyle örtme fikri ilk olarak 1980’lerin ortalarında gökbilimci Roger Angel tarafınca önerilmişti.
Bu şemsiyenin Ay toprağından elde edilmiş malzemelerden yada hidrojen dolu alüminyum balonlardan yapılması da tavsiyeler arasındaydı.
Işığı yüzeyden uzaya geri yansıtmayı amaçlayan öteki büyük ölçekli jeo-mühendislik projelerinden daha risksiz görülen proje, iklim krizinin etkilerinin kötüleşmesi üstüne MIT’nin gündemine geldi. Angel’ın konseptini temel alan ve onu geliştiren MIT mühendisleri, Brezilya kadar alan kaplayacak bu tabakayı bir takım ince, silikon baloncuktan tasarlamayı planlıyor.
Independent Türkçe’deki habere nazaran “Uzay baloncukları” diye nitelenen bu yapıların uzayda bir sal şeklinde birleşmesi öngörülüyor.
YERLEŞTİRİLDİĞİ BÖLGEDE KENDİLİĞİNDEN ŞİŞECEK
Söz mevzusu yapının uzayda L1 adında olan noktaya yerleştirilmesi planlanıyor. Dünya ve Güneş arasındaki bu nokta gezegenimizden ortalama 1,6 milyon kilometre uzaklıkta.
MIT araştırmacıları, baloncukların dış yüzeyinde kullanılacak silikonu -50 aşama sıcaklıkta ve uzay ortamındakine benzer tazyik altında kontrol etti.
Teoride bu şekilde bir kalkanın kütle yoğunluğu metrekare başına ortalama 1,5 gram olacak. Baloncukların yerleştirildiği bölgede kendiliğinden şişmesi öngörülüyor.
Ekip, bu tabakanın Güneş radyasyonunun yüzde 1,8’ini Dünya’ya ulaşmadan ilkin saptırabilirse küresel ısınmayı tamamen tersine çevirebileceğine inanıyor.
MIT Profesörü Carlo Rattio, “Güneş kalkanı fizibilite çalışmalarını bir sonraki seviyeye taşımanın, jeomühendislik yaklaşımlarının acil hale gelmesi durumunda daha bilgili kararlar vermemizi sağlayacağına inanıyoruz” dedi. (Fotoğraf: MIT)
G7, iklim, enerji ve açlıkla mücadelede işbirliğini arttıracak

Son Dakika Haberler